Tuvalet terbiyesi;

1. Çocuğun bezden ayrılmaya hazır olduğu, yaptıktan sonra dışkısını işaret etmesiyle anlaşılır.
2. Dışkısından ‘kötü kokan, pis bir şey olduğu için atılması gerektiği’ şeklinde bahsedilmez.
3. Dışkıyı atmak değil, adeta korumak istermişçesine yaklaşılır.
4. Dışkının gözden kaybolup gitmesine engel olduğu için klozet değil, lazımlık tercih edilir.
5. Kakayı işaret etmeye başladığı dönemde, oyuncaklarının kaka yaptığı, ‘bu kakayı ne yapsak şimdi’ yaklaşımıyla lazımlığa oyuncağın yaptığı kaka mizanseniyle bir kağıt parçası vs gibi somut bir şey koyup kapağını kapatarak akşam babaya gösterilir.
6. Oyuncağın kakasına olan mizansenin benzeri onun kakasına yapılır. Önce beziyle birlikte daha sonra bezden ayrılmış halde kakası lazımlığa konur. Sanki onun tercihine bırakılmışçasına lazımlığa yönlendirilir. Lazımlığın kapağı kapatılıp akşam babaya gösterilir.

Bu yönlendirmede başarılı olunursa, bebek dışkısı geldiğinde kendiliğinden lazımlığa gider. Ancak süreç hemen tamamlanmaz. En az 6 ay geri dönmeye açıktır. İşte bu tehlikeli zaman aralığında mekan ve yüz değişiklikleri gibi travmalar büyük abdest terbiyesinde gerilemelere neden olabilir. 

Terbiyenin geri dönmemesi için yer ve yüz değişikliklerinde bebeğe yakın olma çabaları ihmal edilmemelidir. Terbiyedeki geri dönüşe şaşırmamalıdır. Moral bozukluğu ile bebeğe sert çıkışlar yapılabilir. Böyle olunca da kısır döngü ile anne–bebek ilişkisi daha da bozulur. Bu da annede daha da artan moral bozukluklarına gebedir. Doğal olarak annenin bu ruh hali bebeğe de yansır. Bunun adı: Pozitif kısır döngüdür.

Pozitif kısır döngüde: Artmak artmayı getirir. Olması gereken; ‘karşındaki ateşse, su olmayı bil’ deyişindeki gibi her artışın bir azalmayla dengelenmesidir.