Doğduktan sonraki ilk 1 yıl içerisinde bebekler kendilerini güvende hissetmek için daima annelerinin bedenine dokunmak ister. İkinci yıllarında her ne kadar özgürlüklerini ilan etseler de, bebekler 3 yaşına kadar kendilerini korumak için anne ve babalarının etrafından ayrılmamaya özen gösterirler. Uzmanlara göre, çocukların 3 yaşından sonra annelerine olan bu bağımlı ilişki durumunun azalmaması normal olarak kabul edilmiyor.

Çocuklarda bağımlılık tutumun oluşmasında anne babaların etkili olduğunu söyleyen uzmanlar, annesinden bir süre ayrı kalabilecek olgunluğa erişen çocuklarının bu durumunu kabullenmeyen annelerin, çocuklarını yanlarından hiç ayırmaması çocukta ayrılık korkusu yaratıyor.

Anne babaların her işi çocuklarının yerine yapması, çocuklarının büyüdüğünü kabullenmeyip ona bebek gibi davranması, çocuğun becerilerinin gelişmesine izin vermemesi gibi davranışları çocukların ebeveynlerine bağımlı hale gelmesine, çocuğun annesiz ya da babasız bir şey yapamamasına neden oluyor.

Burada bağlılık ve bağımlılık arasındaki ince çizginin ebeveynler tarafından bilinmesi gerektiğini söyleyen uzmanlar, bağlılık birine ya da bir şeye saygı ve sevgi duymak, bağımlılık ise birinin gücüne, yardımına bağımlı olmak, özgür olmamak olarak açıklıyor.

Çocukların bu bağımlılık durumunu aşabilmesi için sosyalleşip, becerilerini geliştirmesi gereklidir. Bu yaşta bir çocuğun bunu yapabilmesi için, yuvaya gidip başka çocuklarla vakit geçirip, yaşıtlarıyla ilişki kurmalıdır.

Ebeveynden ayrılmakta zorlanan çocuklar, yuvaya gitmekte zorluk yaşayabilirler. Bu nedenle, yuvaya başlamadan önce anne ya da babanın çocuğunu yuvaya alıştırmak için yuvadan bahsetmesi, yuvada neler yapacağını ona anlatması önemlidir.